Het is zaterdagavond 1 november als ik van Rotterdam Centraal naar de Wilhelminakade loop. Met een groepje mensen gaan we eten in Hotel New York. De groep bestaat uit een bond gezelschap van uitzwaaiers, opstappers en een crew-lid van de Clipper Stad Amsterdam. Terwijl iedereen gezellig aan het eten is meert de Clipper aan. Met de andere opstappers gaan we - na het toetje overigens - aan boord. Hier worden we welkom geheten en krijgen de broodnodige huishoudelijke mededelingen te horen. De rest van de avond kunnen we kennis maken met de andere opstappers en genieten we van het uitzicht.

De volgende ochtend moesten er nog een paar dingen in orde gemaakt worden voordat we kunnen vertrekken maar aan de einde van de ochtend is het zo ver. Terwijl we langzaam naar de zee toe varen krijgen we instructies hoe we in de masten moeten klimmen. We klimmen allemaal tot de eerste ra (zo'n 15 meter hoog). Een spannende maar leuke klim over een touwladder. Om 13:30 varen we de Noordzee op. Als we op zee zijn komt er nog een vliegtuigje van de Nederlandse kustwacht een kijkje nemen en vliegt laag langs de Clipper. De wind begint toe te nemen in de voor ons meest ongunstigste positie: recht voor de boeg.

Woensdagochtend is er nog steeds geen verandering gekomen in het weer. 's nachts is het windkracht 8 tot 9 geweest en ook nu is het nog ruim 30 knopen wind. We varen door het Nauw van Calais en zien de krijtrotsen van Engeland. De Engelse kustwacht ziet in de Clipper een mooie gelegenheid om een vliegoefening te houden en na aankondiging vliegt een vliegtuigje van de douane een rondje rond het schip. De piloot maakt nog een rondje en nog een rondje steeds lager vliegend. In zijn laatste ronde vliegt hij zelfs zo'n 10 meter boven het water. Een prachtig schouwspel. Omdat er niet gezeild wordt gaan we nog een keer in de mast klimmen. Terwijl de wind hard om ons heen giert en het schip in de golven stampt klimmen we weer naar de eerste ra. Dat is wat anders dan rustig klimmen in de haven van Rotterdam. Het uitzicht is prachtig.

's Nachts begint het weer aardig te spoken en weer krijgen we windkracht 8 tot 9 recht voor de boeg. Om de tijd te doden van de wacht leren we enkele zeemansknopen. Los van de wind en de golven brengt de nacht ons weinig spannends. De donderdag brengt daar weinig verandering in. De hele dag windkracht acht en golven recht voor de boeg.  we hadden het geluk dat er gebrast moest worden want dan konden we eindelijk aan de touwen sjorren. Gelukkig is het droog en kan ik genieten hoe het schip met tijd en wijlen een golf in duikt waarbij het water over het dek gutst.

Vrijdag begon de wind af te nemen maar bleef helaas uit de verkeerde hoek komen. Het beloofde een relatief saaie dag te worden maar niets bleek minder waar. Een groepje dolfijnen had besloten met ons mee te zwemmen. Ze zwommen dan ook vrolijk mee voor de boeg van het schip waarna ze weer weg zwommen om weer een tijdje uit de golven om hoog te springen waarna ze weer terug sprongen naar het schip. Een prachtig schouwspel. Ook 's avonds hadden we geluk. Omdat de koers verlegt was richting Brest konden we eindelijk wat zeilen.

De volgende ochtend lagen we al voor de kust te wachten op de loods. Om ons heen zagen we in het donker wat lichtjes wat de huizen op de kust moesten zijn. Met zonsopgang varen we de haven van Brest in. Voor velen van de opstappers eindigde hier de reis en gingen we met de HSL terug naar Nederland

Maps

JavaScript must be enabled in order for you to use Google Maps.
However, it seems JavaScript is either disabled or not supported by your browser.
To view Google Maps, enable JavaScript by changing your browser options, and then try again.